قاعده‌ی شناخته‌شده‌ی «شش صحیح» رعایت می‌شود: بیمار صحیح، داروی صحیح، دوز صحیح، راه صحیح، زمان صحیح و ثبت صحیح. در کنار آن باید تاریخ انقضا، ظاهر دارو، سابقه‌ی حساسیت بیمار و تداخل با داروهای دیگر کنترل شود. هر تردیدی درباره‌ی دستور دارویی باید پیش از تزریق برطرف شود، نه پس از آن.

بیمار باید حداقل پنج دقیقه در آرامش نشسته باشد، پشتش تکیه‌گاه داشته باشد، پاها روی زمین و بازو هم‌سطح قلب قرار گیرد. کاف باید متناسب با اندازه‌ی بازو باشد، چون کاف کوچک عدد را کاذب بالا نشان می‌دهد. اندازه‌گیری بلافاصله پس از فعالیت، مصرف کافئین یا سیگار نتیجه‌ی معتبری نمی‌دهد.

افت قند خون با تعریق سرد، لرزش، تپش قلب، گرسنگی شدید، گیجی و در موارد شدید کاهش هوشیاری بروز می‌کند. اگر بیمار هوشیار و قادر به بلع باشد، مصرف حدود ۱۵ گرم قند سریع‌الجذب و اندازه‌گیری مجدد قند پس از ۱۵ دقیقه توصیه می‌شود. در بیمار بی‌هوش هرگز نباید چیزی خوراکی داده شود و نیاز به اقدام تزریقی فوری است.

پانسمان با رعایت بهداشت دست و تکنیک تمیز یا استریل، شست‌وشوی زخم با محلول مناسب و انتخاب پوشش متناسب با میزان ترشح انجام می‌شود. قرمزی گسترش‌یابنده‌ی اطراف زخم، گرمی و تورم، درد فزاینده، ترشح چرکی و بوی نامطبوع همراه با تب، نشانه‌های عفونت‌اند و نیاز به ارزیابی پزشکی دارند.