درمانگاه عمومی شبانه‌روزی آذرنجات در تبریز

درمانگاه عمومی شبانه‌روزی آذرنجات در تبریز، خیابان امام خمینی، روبه‌روی ایستگاه خط واحد تپلی باغی است و در همه‌ی ساعت‌های شبانه‌روز و همه‌ی روزهای سال، حتی نیمه‌شب و روزهای تعطیل، بدون نوبت قبلی بیمار می‌پذیرد. ویزیت پزشک عمومی، اورژانس، تخت تحت نظر، تزریقات، پانسمان، چکاپ و احیای قلبی ریوی در همین بخش و زیر یک سقف انجام می‌شود.

این صفحه نقشه‌ی بخش عمومی ماست. اگر ساعت یک بامداد است و نمی‌دانید برای تب بچه، دل‌دردی که از عصر شروع شده یا بریدگی دست باید کجا بروید، اینجا می‌فهمید کدام خدمت به کار شما می‌آید، چه چیزهایی همراه بیاورید و از کجا به بعد درمانگاه دیگر جای درستی نیست. بخش‌های تخصصی دیگر، مانند دندانپزشکی و پوست و مو، در صفحه‌ی درمانگاه شبانه‌روزی آذرنجات معرفی شده‌اند؛ تمرکز این صفحه فقط درمانگاه عمومی و ده خدمت آن است.

درمانگاه عمومی شبانه‌روزی چیست و چه فرقی با مطب و اورژانس بیمارستان دارد؟

خیلی از مردم این سه را با هم یکی می‌گیرند و همین باعث می‌شود یا بی‌جهت ساعت‌ها در صف اورژانس بیمارستان بنشینند، یا برعکس، با علامتی خطرناک به جایی بروند که امکان رسیدگی کامل ندارد. فرق‌شان ساده است، اما دانستنش در شب‌های سخت خیلی به کار می‌آید.

مطب پزشک

مطب جای پیگیری است. پزشک بیمارش را می‌شناسد، پرونده‌اش را دارد و برای کنترل بیماری‌های مزمن عالی است. اما مطب ساعت کاری مشخصی دارد، بیشترشان با نوبت کار می‌کنند و شب‌ها و جمعه‌ها تقریباً همه بسته‌اند. اگر بیمار به سرم یا تزریق فوری نیاز داشته باشد، معمولاً باید برای اجرای نسخه به جای دیگری برود.

درمانگاه عمومی شبانه‌روزی

درمانگاه عمومی شبانه‌روزی، فاصله‌ی میان مطب و بیمارستان را پر می‌کند. پزشک عمومی کشیک در همه‌ی ساعت‌ها حاضر است، نوبت لازم نیست و کارهای درمانی سرپایی، یعنی تزریق، سرم، پانسمان، بخیه‌ی زخم ساده، نوار قلب و پایش علائم حیاتی، همان‌جا انجام می‌شود. اگر بیمار به چند ساعت مراقبت نیاز داشته باشد، روی تخت تحت نظر می‌ماند. چیزی که درمانگاه ندارد، جراحی، بستری طولانی و بخش مراقبت‌های ویژه است.

اورژانس بیمارستان

اورژانس بیمارستانی برای بیماری است که ممکن است به جراحی فوری، آنژیوگرافی، سی‌تی‌اسکن، بستری در بخش یا آی‌سی‌یو نیاز داشته باشد. سکته‌ی قلبی و مغزی، تصادف شدید، خونریزی گوارشی و مسمومیت‌های سنگین جایشان آنجاست. اگر چنین بیماری اول به درمانگاه بیاید، تیم ما اقدامات اولیه و پایدارسازی را انجام می‌دهد و انتقالش را هماهنگ می‌کند؛ اما بهتر است در این وضعیت‌ها از همان اول با ۱۱۵ تماس بگیرید.

یک نکته‌ی صادقانه درباره‌ی ستون وسط: آزمایشگاه و بخش تصویربرداری آذرنجات هنوز در حال راه‌اندازی است. یعنی اگر پزشک برای شما آزمایش خون یا عکس رادیولوژی لازم بداند، درخواستش را می‌نویسد و می‌گوید کجا انجامش دهید. نوار قلب و پایش فشار، ضربان، دما و اکسیژن خون اما در اورژانس خود درمانگاه انجام می‌شود.

ده خدمت درمانگاه عمومی آذرنجات؛ هر مشکل سراغ کدام بخش برود؟

درمانگاه عمومی از ده خدمت به‌هم‌پیوسته ساخته شده است. بیمار معمولاً از یک در وارد می‌شود، مثلاً ویزیت پزشک عمومی، و اگر لازم باشد بی‌آنکه ساختمان را ترک کند به خدمت بعدی می‌رسد: سرم، پانسمان، نوار قلب یا چند ساعت ماندن روی تخت. جدول زیر نشان می‌دهد هر خدمت برای چه موقعیتی است و راهنمای کاملش کجاست.

ویزیت؛ از پزشک عمومی تا متخصص

بیشتر مراجعه‌ها با ویزیت پزشک عمومی شروع می‌شود و بیشترشان هم همان‌جا تمام می‌شود. پزشک عمومی شرح حال می‌گیرد، معاینه می‌کند، نسخه می‌نویسد و اگر مشکل از حوزه‌ی او بیرون باشد، شما را به متخصص درست می‌فرستد. در بخش متخصص، فعلاً ویزیت متخصص داخلی انجام می‌شود و تخصص‌های دیگر به‌تدریج اضافه می‌شوند. برنامه‌ی حضور متخصص‌ها ثابت و شبانه‌روزی نیست؛ پیش از آمدن تماس بگیرید تا وقت‌تان هدر نرود. برای دیابت، فشار خون، تیروئید و مشکلات گوارشی بزرگسالان، صفحه‌ی ویزیت متخصص داخلی جزئیات بیشتری دارد.

اورژانس، تخت تحت نظر و احیا

این سه خدمت دست‌به‌دست هم کار می‌کنند. بیمار بدحال در اورژانس زودتر از بقیه دیده می‌شود. اگر پس از درمان اولیه هنوز معلوم نیست حالش رو به بهبود است یا نه، چند ساعت روی تخت تحت نظر می‌ماند تا سرم و دارو بگیرد و فشار، ضربان و اکسیژن خونش پایش شود. در بدترین حالت، یعنی ایست قلبی یا افت شدید هوشیاری، تیم درمانی احیا و پایدارسازی را شروع می‌کند و انتقال به بیمارستان را هماهنگ می‌کند.

تزریقات، سرم، پانسمان و پرستاری سرپایی

این‌ها کارهایی‌اند که بیشتر شب‌ها بعد از ویزیت لازم می‌شوند و نبودشان آدم را از این مرکز به آن مرکز می‌کشاند. آمپول تجویزشده، سرم برای کم‌آبی بعد از اسهال و استفراغ، شست‌وشو و پانسمان زخم، کشیدن بخیه، تعویض پانسمان زخم‌های دیرجوش و کنترل فشار و قند، همه را کادر پرستاری درمانگاه انجام می‌دهد. اگر نسخه‌ی پزشک دیگری را آورده‌اید، همراهش بیاورید؛ تزریق بدون دستور پزشک انجام نمی‌شود.

چکاپ و خدمات مامایی

دو خدمت آخر بیشتر به پیشگیری و پیگیری مربوط‌اند تا فوریت. چکاپ یعنی سنجش منظم عوامل خطر پیش از آنکه بیماری خودش را نشان دهد: فشار خون، وزن و دور کمر، سابقه‌ی خانوادگی و آزمایش‌هایی که پزشک متناسب با سن و شرایط شما درخواست می‌کند. خدمات مامایی هم برای مشاوره و مراقبت‌های دوران بارداری است. برای هر دو، پیش از مراجعه تماس بگیرید تا برنامه‌ی حضور کادر مربوط را بدانید.

«درمانگاه نزدیک من اکنون باز است»؛ نیمه‌شب چطور درمانگاه درست را پیدا کنید؟

شب که کسی در خانه بیمار می‌شود، اولین کار بیشتر ما این است که گوشی را برداریم و بنویسیم «درمانگاه نزدیک من» یا «درمانگاه شبانه روزی نزدیک من اکنون باز است». نقشه چند نقطه نشان می‌دهد و کنار بعضی‌شان نوشته «باز است». اما آنچه نقشه نمی‌گوید این است که آیا همین حالا پزشک در آن مرکز حاضر است، آیا سرم و پانسمان دارند و آیا اگر حال بیمار بدتر شد، جایی برای چند ساعت ماندن هست یا نه.

تجربه‌ی سال‌ها کار شبانه به ما یاد داده که نزدیک‌ترین نقطه روی نقشه همیشه نزدیک‌ترین راه به درمان نیست. پدری که ساعت سه بامداد کودکش را به مرکزی می‌برد که فقط پزشک دارد ولی امکان وصل سرم ندارد، دوباره باید راه بیفتد. پیش از حرکت، این چند سؤال را از خودتان یا از درمانگاه بپرسید:

• آیا همین الان پزشک عمومی در محل حاضر است، یا فقط پذیرش باز است؟
• آیا کاری که احتمالاً لازم می‌شود، مثل سرم، تزریق، بخیه یا نوار قلب، همان‌جا انجام می‌شود؟
• اگر بیمار باید چند ساعت تحت نظر بماند، تخت تحت نظر دارند؟
• راه رسیدن در این ساعت شب، با تاکسی یا خودروی شخصی، چقدر طول می‌کشد؟
• آیا وضعیت بیمار اصلاً برای درمانگاه مناسب است، یا باید با ۱۱۵ تماس گرفت؟

سؤال آخر از همه مهم‌تر است. اگر بیمار درد قفسه‌ی سینه، تنگی نفس شدید، ضعف یک طرف بدن یا افت هوشیاری دارد، جست‌وجوی «درمانگاه نزدیک من» را کنار بگذارید و همان لحظه ۱۱۵ را بگیرید.

درمانگاه عمومی آذرنجات کجاست و چطور برسید؟

درمانگاه در مرکز تبریز است: خیابان امام خمینی، روبه‌روی ایستگاه خط واحد تپلی باغی. از بیشتر محله‌های شهر، چه از سمت ولیعصر و آبرسان و چه از سمت ششگلان و منصور، دسترسی به خیابان امام نسبتاً آسان است و تاکسی‌های اینترنتی در هر ساعت شب این مسیر را می‌شناسند. اگر بیمارتان سرگیجه، درد قفسه‌ی سینه یا افت فشار دارد، خودش رانندگی نکند. اگر حالش طوری است که نمی‌تواند بنشیند یا راه برود، جابه‌جایی‌اش را با آمبولانس انجام دهید؛ آذرنجات آمبولانس خصوصی هم دارد و در فوریت‌های واقعی ۱۱۵ همیشه اولین تماس است.

پیش از راه افتادن یک تماس کوتاه بگیرید

برای ویزیت پزشک عمومی و اورژانس نوبت لازم نیست و تماس قبلی هم اجباری نیست. با این حال، یک تماس دو دقیقه‌ای با شماره‌ی درمانگاه، 0914-914-4498، می‌تواند خیلی کمک کند: می‌پرسید خدمتی که لازم دارید همان ساعت انجام می‌شود یا نه، برنامه‌ی متخصص یا ماما را می‌پرسید و اگر وضعیت بیمار را شرح دهید، کادر درمان می‌گوید بهتر است به درمانگاه بیایید یا مستقیم به اورژانس بیمارستان بروید. تشخیص تلفنی ممکن نیست؛ این تماس فقط برای راهنمایی مسیر است.

کدام مشکل را به درمانگاه عمومی بیاورید و کدام را نه؟

درمانگاه عمومی برای بیماری‌ها و آسیب‌هایی است که بیمار با آن‌ها هوشیار است، نفس می‌کشد و می‌تواند خودش یا با کمک همراهش بیاید. جدول زیر شایع‌ترین موقعیت‌های شبانه را با علامت‌هایی کنار هم گذاشته که مرز درمانگاه و اورژانس بیمارستانی را مشخص می‌کنند. این جدول جای قضاوت پزشک را نمی‌گیرد؛ فقط کمک می‌کند در لحظه‌ی نگرانی تصمیم درست‌تری بگیرید.

نکته‌ی پزشکی: در زمستان تبریز، اگر چند نفر از اعضای یک خانه هم‌زمان سردرد، سرگیجه، تهوع یا خواب‌آلودگی پیدا کردند، به گازگرفتگی با مونوکسید کربن فکر کنید. اول همه را از خانه بیرون ببرید، پنجره‌ها را باز کنید و با ۱۱۵ تماس بگیرید. این وضعیت با «سرماخوردگی دسته‌جمعی» اشتباه گرفته می‌شود و فرصت طلایی از دست می‌رود.

سه شب، سه بیمار؛ درمانگاه عمومی در عمل چه می‌کند؟

این سه نمونه از جنس موقعیت‌هایی‌اند که هر شب در درمانگاه‌های شبانه‌روزی دیده می‌شوند. نام و جزئیات شخصی در کار نیست؛ هدف این است که ببینید خدمت‌های مختلف درمانگاه چطور پشت سر هم به کار می‌آیند.

ساعت دو بامداد، کودکی با تب ۳۹ درجه

کودکی چهارساله از عصر بی‌اشتها بوده و نیمه‌شب تبش به ۳۹ درجه رسیده است. پدر و مادر شربت تب‌بر داده‌اند، اما کودک دو بار استفراغ کرده و دارو را بالا آورده. در پذیرش، پرستار دما، ضربان و اکسیژن خون را می‌سنجد. پزشک گلو و گوش و ریه را معاینه می‌کند، علامت‌های خطر را بررسی می‌کند و چون کودک هوشیار است و نشانه‌ی عفونت جدی ندارد، داروی تب‌بر مناسب سن و وزن داده می‌شود. چون کودک مایعات را نگه نمی‌داشت، پزشک چند ساعت ماندن و پایش را لازم دانست. نزدیک صبح، کودک با برنامه‌ی دقیق تب‌بر، علائم هشدار و توصیه به پیگیری با پزشک کودکان مرخص شد.

شب برفی دی‌ماه، زمین‌خوردن روی یخ

خانمی شصت‌وچندساله که تنها زندگی می‌کند، سر شب برای خرید نان بیرون رفته و روی یخ پیاده‌رو زمین خورده است. کف دستش زخمی شده و مچش درد می‌کند و ورم دارد. در درمانگاه زخم شسته و پانسمان می‌شود و پزشک با بررسی سابقه‌ی واکسن، درباره‌ی یادآور کزاز تصمیم می‌گیرد. مچ معاینه می‌شود و چون احتمال شکستگی رد نمی‌شود، پزشک مچ را موقتاً بی‌حرکت می‌کند و برای عکس‌برداری و ویزیت ارتوپدی راهنمایی‌اش می‌کند. چون او تنهاست، درباره‌ی کسی که امشب کنارش باشد هم صحبت می‌شود؛ جزئیاتی که در یک ویزیت عجولانه از قلم می‌افتد.

شب جمعه، مسافری که «فقط خسته» بود

مردی پنجاه‌وچندساله پس از رانندگی طولانی در جاده‌ی تهران–تبریز، از عصر احساس سنگینی در سینه دارد و فکر می‌کند خستگی راه است. همسرش او را به درمانگاه می‌آورد. در تریاژ، به دلیل نوع شکایت، بلافاصله ویزیت می‌شود و نوار قلب گرفته می‌شود. نوار تغییراتی دارد که می‌تواند نشانه‌ی گرفتاری قلب باشد. اقدامات اولیه انجام می‌شود، علائم حیاتی پیوسته پایش می‌شود و انتقال او با آمبولانس به بیمارستان دارای امکانات قلب هماهنگ می‌شود. درس این نمونه ساده است: اگر خودش از همان عصر با ۱۱۵ تماس گرفته بود، زمان باارزشی ذخیره می‌شد.

روند مراجعه به درمانگاه عمومی؛ از در ورودی تا ترخیص

کسی که برای اولین بار نیمه‌شب به درمانگاه می‌آید، معمولاً نگران دو چیز است: چقدر باید منتظر بماند و دقیقاً چه کاری با او می‌کنند. دانستن این روند هم اضطراب را کم می‌کند و هم کمک می‌کند اطلاعات درست را در لحظه‌ی درست بدهید.

۱. پذیرش و تریاژ

در پذیرش، مشخصات بیمار ثبت می‌شود و پرستار علائم حیاتی را می‌سنجد: فشار خون، ضربان قلب، دمای بدن، تعداد تنفس و در صورت نیاز اکسیژن خون. به این مرحله تریاژ می‌گویند. ترتیب ویزیت بر اساس شدت بیماری است، نه زمان رسیدن. اگر بعد از شما بیماری با درد قفسه‌ی سینه رسید و زودتر به داخل رفت، علتش همین است. اگر در حین انتظار حال بیمارتان بدتر شد، مثلاً گیج‌تر شد یا تنفسش سخت شد، معطل نکنید و به پرستار بگویید.

۲. ویزیت پزشک

پزشک از شکایت اصلی شروع می‌کند: از کی، چقدر شدید، چه چیزی بهتر یا بدترش می‌کند. بعد سابقه‌ی بیماری، داروهای مصرفی و حساسیت‌ها را می‌پرسد و معاینه می‌کند. در بیشتر مراجعه‌ها همین‌جا تشخیص روشن می‌شود و درمان شروع می‌شود. گاهی پزشک نوار قلب لازم می‌داند که در اورژانس همان درمانگاه گرفته می‌شود. اگر آزمایش یا عکس لازم باشد، درخواستش را می‌نویسد و راهنمایی می‌کند کجا انجامش دهید.

۳. درمان در همان مرکز

اگر نسخه شامل آمپول، سرم، پانسمان یا بخیه باشد، کادر پرستاری همان‌جا انجامش می‌دهد. بیمارانی که به سرم چندساعته یا پایش نیاز دارند، به تخت تحت نظر منتقل می‌شوند. در این مدت پزشک دوباره بیمار را می‌بیند و درباره‌ی ادامه‌ی کار تصمیم می‌گیرد.

۴. ترخیص، ارجاع یا انتقال

هر مراجعه با یکی از این سه پایان می‌گیرد. بیشتر بیماران با نسخه و توصیه به خانه برمی‌گردند. برخی برای پیگیری به متخصص ارجاع می‌شوند. تعداد کمی هم که وضعیت‌شان به امکانات بیمارستانی نیاز دارد، پس از پایدارسازی با هماهنگی درمانگاه منتقل می‌شوند. موقع ترخیص سه چیز را از پزشک بپرسید و اگر لازم است یادداشت کنید: تشخیص چیست، داروها را چطور و تا کی مصرف کنم، و با چه علامتی باید برگردم.

چه چیزهایی همراه بیاورید؟

• کارت ملی یا مدرک شناسایی بیمار؛ برای ثبت نسخه و پرونده لازم است.
• فهرست داروهای مصرفی، یا عکسی از جعبه‌ی داروها با گوشی.
• نسخه‌ی پزشک، اگر برای تزریق، سرم یا پانسمان آمده‌اید.
• نتیجه‌ی آزمایش‌ها، نوار قلب یا گزارش‌های پزشکی اخیر.
• اگر بیمار به دارویی حساسیت دارد، نام آن دارو.
• برای کودک: وزن تقریبی، زمان و مقدار آخرین دوز تب‌بر.
• برای بیمار دیابتی: آخرین عددهای قند خون، اگر در خانه اندازه گرفته‌اید.

همراه بیمار چه کاری از دستش برمی‌آید؟

همراه خوب، نیمی از شرح حال است. بیمار بدحال یا سالمند ممکن است جزئیات را فراموش کند یا کم‌اهمیت جلوه دهد. شما که از عصر کنارش بوده‌اید، می‌دانید تب از چه ساعتی شروع شد، چند بار استفراغ کرد و آیا امروز داروهایش را خورده است. این‌ها را کوتاه و دقیق بگویید. یک نفر کنار بیمار بماند و بقیه در فضای انتظار باشند تا کادر درمان راحت‌تر کار کند.

هزینه‌ی درمانگاه شبانه‌روزی و بیمه؛ پیش از مراجعه چه بدانید؟

«قیمت ویزیت درمانگاه شبانه روزی چقدر است؟» یکی از پرتکرارترین سؤال‌هایی است که پشت تلفن می‌شنویم. پاسخ کوتاه این است که ویزیت پزشک عمومی تعرفه‌ی مصوب سالانه دارد و عدد رسمی ۱۴۰۵ را، به‌همراه سهم بیمه و تفاوت بخش خصوصی و دولتی، در جدول صفحه‌ی تعرفه‌ی ویزیت پزشک عمومی ۱۴۰۵ آورده‌ایم. اما صورتحساب یک شب درمانگاه فقط ویزیت نیست؛ بسته به اینکه چه کاری برایتان انجام شود، چند بخش دارد.

درباره‌ی بیمه، دو نکته را جدا کنید. بیمه‌ی پایه، مثل تأمین اجتماعی و سلامت، در بخش خصوصی سهم مشخصی از تعرفه‌ی ویزیت را می‌پردازد و بقیه سهم بیمار است. بیمه‌ی تکمیلی هر شرکت قرارداد و سقف خودش را دارد و معمولاً با ارائه‌ی رسید و نسخه، بخشی از هزینه را برمی‌گرداند. برای اینکه بدانید بیمه‌ی شما در پذیرش اعمال می‌شود یا باید بعداً برای بازپرداخت اقدام کنید، پیش از مراجعه تماس بگیرید. در هر حال، رسید رسمی و نسخه را نگه دارید.

یک حق هم دارید که خوب است بدانید: هر مرکز درمانی موظف است تابلوی تعرفه‌ی مصوب را در معرض دید نصب کند و برای هر مبلغی رسید بدهد. اگر درباره‌ی بخشی از صورتحساب سؤال دارید، بپرسید؛ توضیح دادنش جزو کار ماست.

کودکان، سالمندان و بیماران مزمن؛ چه کسانی نباید مراجعه را عقب بیندازند؟

یک علامت واحد در دو نفر ممکن است دو معنای کاملاً متفاوت داشته باشد. تب ۳۸ درجه در جوانی سالم که آب می‌نوشد و راه می‌رود، با همان تب در نوزاد دوماهه یا در سالمند هشتادساله‌ای که داروی رقیق‌کننده‌ی خون مصرف می‌کند، یکی نیست. این گروه‌ها آستانه‌ی مراجعه‌ی پایین‌تری دارند.

کودکان و نوزادان

بدن کودک کوچک‌تر است و ذخیره‌ی آبش زودتر تمام می‌شود. اسهال و استفراغی که در بزرگسال یک روز بد است، در کودک یک‌ساله می‌تواند در چند ساعت به کم‌آبی برسد. این نشانه‌ها یعنی کودک را همان شب بیاورید:

• پوشک خیلی کمتر از معمول خیس می‌شود یا چند ساعت ادرار نکرده است.
• دهان و زبان خشک است و موقع گریه اشک نمی‌ریزد.
• بی‌حال و خواب‌آلود است و به بازی و صدا زدن واکنش کمی نشان می‌دهد.
• تنفسش تند است یا موقع نفس کشیدن پوست بین دنده‌ها فرو می‌رود.

نکته‌ی پزشکی: هر تبی در نوزاد زیر سه ماه، حتی اگر نوزاد ظاهراً خوب باشد، باید بی‌درنگ بررسی شود. در این سن علامت‌های عفونت جدی ممکن است خیلی دیر ظاهر شوند. اگر نوزاد بی‌حال است یا شیر نمی‌خورد، مستقیم به اورژانس بیمارستانی که بخش کودکان دارد بروید.

سالمندان

در سالمندان بیماری‌ها اغلب شکل کتابی ندارند. عفونت ادراری یا ریه ممکن است فقط با گیجی تازه، بی‌اشتهایی یا زمین‌خوردن خودش را نشان دهد و تب نداشته باشد. سالمندی که داروی رقیق‌کننده‌ی خون مصرف می‌کند و سرش به جایی خورده، حتی اگر حالش خوب به نظر برسد، باید معاینه شود؛ خونریزی داخل جمجمه ممکن است ساعت‌ها بعد علامت بدهد. اگر پدر یا مادرتان تنها زندگی می‌کنند، زمستان‌ها هر روز با آن‌ها تماس بگیرید؛ بسیاری از زمین‌خوردن‌ها دیر کشف می‌شوند.

بیماران دیابتی، قلبی و کلیوی

اگر بیماری زمینه‌ای دارید، اسهال و استفراغ ساده هم می‌تواند تعادل قند، فشار یا املاح بدن‌تان را به هم بزند. بیمار دیابتی که غذا نمی‌خورد ولی داروی قندش را مصرف کرده، در خطر افت قند است. بیمار قلبی که ادرارش کم شده یا ورم پاهایش ناگهان بیشتر شده، باید زود ویزیت شود. در این حالت‌ها داروها را خودسرانه قطع یا اضافه نکنید و فهرست داروها را همراه بیاورید.

دوران بارداری

بیشتر ناراحتی‌های دوران بارداری را می‌شود در درمانگاه بررسی کرد، اما خونریزی، درد شدید شکم، سردرد شدید همراه با تاری دید، کاهش واضح حرکت جنین یا نشت مایع، جای‌شان اورژانس زایشگاه بیمارستان است. برای مشاوره و مراقبت‌های معمول بارداری، صفحه‌ی خدمات مامایی را ببینید و برنامه‌ی حضور ماما را تلفنی بپرسید.

چه وقت نباید منتظر ماند؟ این علائم یعنی همین حالا ۱۱۵

درمانگاه عمومی برای خیلی از شب‌های سخت جواب است، اما نه برای همه. در بعضی بیماری‌ها هر دقیقه بافتی از قلب یا مغز را از دست می‌دهد و بیمار باید هرچه زودتر به بیمارستانی برسد که امکان آنژیوگرافی، سی‌تی‌اسکن یا جراحی دارد. آمبولانس ۱۱۵ هم درمان را از همان خانه شروع می‌کند و هم بیمار را به مرکز مناسب می‌برد. اگر یکی از این علائم را دیدید، با ۱۱۵ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین اورژانس بیمارستانی بروید:

• درد، فشار یا سنگینی قفسه‌ی سینه، به‌ویژه اگر به بازو، فک یا پشت بکشد یا با تعریق سرد و تهوع همراه باشد.
• تنگی نفس شدید، ناتوانی در کامل کردن یک جمله یا کبود شدن لب‌ها.
• کج شدن ناگهانی صورت، ضعف یا بی‌حسی یک طرف بدن، یا اختلال ناگهانی در صحبت کردن.
• بیهوشی، تشنج، یا گیجی و خواب‌آلودگی شدیدی که بیمار به سختی بیدار می‌شود.
• خونریزی شدیدی که با فشار مستقیم بند نمی‌آید.
• ضربه‌ی شدید به سر، تصادف رانندگی، یا سقوط از ارتفاع.
• ورم ناگهانی لب و زبان یا خس‌خس پس از نیش حشره، غذا یا دارو.
• مسمومیت دارویی یا شیمیایی، یا گمان گازگرفتگی.

تا رسیدن آمبولانس چه کنید؟

• آرام بمانید و به سؤال‌های اپراتور ۱۱۵ دقیق جواب دهید؛ آدرس را کامل و با نشانی‌های قابل‌دیدن بگویید.
• بیمار با درد قفسه‌ی سینه یا علائم سکته خودش رانندگی نکند و او را با خودروی شخصی جابه‌جا نکنید، مگر اپراتور چنین توصیه‌ای کند.
• به بیماری که هوشیاری‌اش کم است آب یا غذا ندهید؛ ممکن است وارد راه هوایی شود.
• در خانه را باز بگذارید، چراغ را روشن کنید و اگر می‌توانید یک نفر دم در منتظر بماند.
• داروها و مدارک پزشکی بیمار را کنار دست بگذارید.
• اگر بیمار پاسخ نمی‌دهد و نفس طبیعی نمی‌کشد، ماساژ قلبی را شروع کنید؛ اپراتور ۱۱۵ قدم‌به‌قدم راهنمایی‌تان می‌کند.

نکته‌ی پزشکی: در ایست قلبی، هر دقیقه‌ای که بدون ماساژ قلبی بگذرد، شانس زنده ماندن کم می‌شود. فشردن محکم و سریع وسط قفسه‌ی سینه، معمولاً با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه، کاری است که هر عضو خانواده می‌تواند انجامش دهد. روش درست و اشتباه‌های رایجش را در صفحه‌ی احیای قلبی ریوی و ماساژ قلبی توضیح داده‌ایم؛ چند دقیقه خواندنش ممکن است روزی جان کسی را نجات دهد.

اشتباه‌های رایج در مراجعه‌ی شبانه به درمانگاه

این‌ها را بارها در شیفت‌های شب دیده‌ایم. هیچ‌کدام از سر بی‌مسئولیتی نیست؛ بیشترشان از خستگی، ترس یا باورهای قدیمی می‌آید. دانستن‌شان کمک می‌کند دفعه‌ی بعد تصمیم بهتری بگیرید.

صبر کردن تا صبح با علامت خطر

«بگذار ببینیم تا صبح چه می‌شود» برای سرماخوردگی ساده جواب می‌دهد، نه برای درد قفسه‌ی سینه، تب نوزاد یا کودکی که از عصر ادرار نکرده. اگر علامتی از فهرست خطر دارید، شب بودن دلیل منتظر ماندن نیست.

رفتن به درمانگاه با علائم سکته

کج شدن صورت و ضعف یک طرف بدن یعنی بیمارستانی که امکان تصویربرداری مغز و درمان سکته دارد. هر توقف میان راه، حتی در درمانگاهی که شبانه‌روزی است، وقت را از درمان می‌گیرد. اینجا ۱۱۵ تنها انتخاب درست است.

اصرار بر آمپول و سرم برای سرماخوردگی

بسیاری فکر می‌کنند آمپول یا سرم «زودتر خوب می‌کند». سرماخوردگی و بیشتر گلودردها ویروسی‌اند و آنتی‌بیوتیک، چه قرص چه آمپول، روی ویروس اثری ندارد. مصرف بی‌جای آن فقط عوارض دارو و مقاومت میکروبی را بالا می‌برد. سرم هم وقتی لازم است که بیمار کم‌آب باشد و نتواند از راه دهان مایعات بخورد. پزشک بر اساس معاینه تصمیم می‌گیرد.

مصرف آنتی‌بیوتیک باقی‌مانده از دفعه‌ی قبل

نصف ورق آنتی‌بیوتیکی که از عفونت قبلی در کابینت مانده، نه برای بیماری امشب تجویز شده، نه دوزش کافی است. گاهی هم تشخیص را سخت‌تر می‌کند، چون علائم را نیمه‌کاره پنهان می‌کند. پیش از ویزیت، دارو را خودسرانه شروع نکنید و اگر شروع کرده‌اید، به پزشک بگویید.

نیاوردن فهرست داروها

«یک قرص سفید کوچک برای فشار» اطلاعات کافی نیست. تداخل دارویی یکی از علت‌های مهم عارضه است، به‌خصوص در سالمندانی که چند دارو مصرف می‌کنند. یک عکس از جعبه‌ی داروها با گوشی همه‌ی مشکل را حل می‌کند.

قطع دارو به محض بهتر شدن

بیمار بعد از دو روز احساس بهتری دارد و بقیه‌ی دارو را کنار می‌گذارد. در بعضی عفونت‌ها همین کار باعث برگشت بیماری با شدت بیشتر می‌شود. مدت مصرف هر دارو را از پزشک بپرسید و تا آخر ادامه دهید، مگر اینکه خود پزشک چیز دیگری بگوید.

بعد از درمانگاه؛ پیگیری، مراقبت در خانه و انتقال

کار درمانگاه با بیرون رفتن بیمار از در تمام نمی‌شود. بخشی از بیماران به پیگیری نیاز دارند و بعضی‌ها نمی‌توانند برای ادامه‌ی درمان هر روز به درمانگاه بیایند. آذرنجات به‌جز درمانگاه، خدمات درمانی در منزل و آمبولانس خصوصی هم دارد و همین پیوستگی، کار خانواده‌ها را ساده‌تر می‌کند.

وقتی بیمار نمی‌تواند به درمانگاه بیاید

سالمند کم‌تحرک، بیمار پس از جراحی یا کسی که جابه‌جایی برایش دردناک یا پرخطر است، می‌تواند از ویزیت پزشک در منزل استفاده کند. اگر ادامه‌ی درمان شامل تزریق، سرم یا پانسمان روزانه باشد، تیم پرستاری در منزل آن را در خانه انجام می‌دهد. برای هماهنگی خدمات در منزل، خط جداگانه‌ی ۰۹۱۴-۹۱۴-۴۴۰۳ پاسخ می‌دهد.

وقتی پیگیری تخصصی لازم است

اگر پزشک عمومی شما را به متخصص ارجاع داده، نامه‌ی ارجاع و نتیجه‌ی بررسی‌ها را نگه دارید. برای ویزیت متخصص داخلی در همین درمانگاه، برنامه‌ی حضور را تلفنی بپرسید. اگر قرار است آزمایش بدهید، نتیجه را در ویزیت بعدی همراه بیاورید؛ مقایسه‌ی عددها با دفعه‌ی قبل، خودش بخشی از تشخیص است.

وقتی انتقال به بیمارستان لازم است

اگر وضعیت بیمار به امکانات بیمارستانی نیاز داشته باشد، تیم درمانگاه پس از اقدامات اولیه و پایدارسازی، انتقال او را هماهنگ می‌کند. انتخاب بیمارستان به نوع مشکل بستگی دارد: بیمار قلبی به مرکزی که امکانات قلب دارد، کودک بدحال به بیمارستانی با بخش کودکان. در این لحظه‌ها خانواده فقط باید کنار بیمار باشد و مدارکش را همراه بیاورد.

چرا درمانگاه عمومی شبانه‌روزی آذرنجات؟

ادعای بزرگ نمی‌کنیم. آنچه می‌توانیم بگوییم، چیزهایی است که هر بیمار با یک بار مراجعه خودش می‌بیند:

• پذیرش واقعاً شبانه‌روزی: پزشک عمومی در همه‌ی ساعت‌ها، شب‌ها، جمعه‌ها و تعطیلات رسمی حاضر است و نوبت قبلی لازم نیست.
• ده خدمت زیر یک سقف: ویزیت، اورژانس، تخت تحت نظر، تزریقات، پانسمان، پرستاری، چکاپ، مامایی، ویزیت متخصص و احیا؛ بیمار برای اجرای نسخه به جای دیگری فرستاده نمی‌شود.
• دسترسی در مرکز شهر: خیابان امام خمینی، روبه‌روی ایستگاه تپلی باغی.
• پیوند با آمبولانس و خدمات در منزل: اگر بیمار پس از درمانگاه به انتقال یا مراقبت در خانه نیاز داشته باشد، هماهنگی‌اش از همین‌جا شروع می‌شود.
• صداقت درباره‌ی محدودیت‌ها: آزمایشگاه و تصویربرداری ما هنوز در حال راه‌اندازی است و درمانگاه جای جراحی و بستری طولانی نیست. این را همان اول می‌گوییم تا وقت‌تان تلف نشود.

برای هر سؤال درباره‌ی خدمات درمانگاه عمومی، برنامه‌ی متخصص‌ها یا اینکه وضعیت بیمارتان برای درمانگاه مناسب است یا نه، با شماره‌ی 0914-914-4498 تماس بگیرید یا از صفحه‌ی تماس با آذرنجات نشانی و راه‌های ارتباطی را ببینید.