هرگاه فرد پاسخ ندهد و تنفس طبیعی نداشته باشد. نفس‌های بریده‌بریده و اصطلاحاً «ماهی‌وار» تنفس محسوب نمی‌شوند و نباید باعث تأخیر شوند. پس از اطمینان از ایمنی صحنه و درخواست کمک، ماساژ قلبی باید بدون معطلی آغاز شود؛ هر دقیقه تأخیر، شانس بقا را به‌طور محسوسی کاهش می‌دهد.

محل فشار وسط قفسه‌ی سینه روی نیمه‌ی پایینی جناغ است، عمق فشار در بزرگسال حدود ۵ تا ۶ سانتی‌متر و سرعت آن ۱۰۰ تا ۱۲۰ فشار در دقیقه. پس از هر فشار باید اجازه داد قفسه‌ی سینه کاملاً به حالت اول برگردد و وقفه‌ها به حداقل برسد. بیمار باید روی سطح سفت قرار داشته باشد، وگرنه فشارها اثر لازم را ندارند.

دستگاهی است که ریتم قلب را تحلیل می‌کند و در صورت وجود ریتم قابل شوک، دستور شوک می‌دهد. پس از روشن‌کردن، پدها روی قفسه‌ی سینه‌ی خشک و بدون رطوبت چسبانده می‌شود و در لحظه‌ی تحلیل و شوک هیچ‌کس نباید با بیمار تماس داشته باشد. بلافاصله پس از شوک، ماساژ قلبی از سر گرفته می‌شود.

در کودکان، ایست قلبی بیشتر منشأ تنفسی دارد، بنابراین تهویه و اکسیژن‌رسانی نقش پررنگ‌تری پیدا می‌کند. عمق فشار حدود یک‌سوم قطر قدامی-خلفی قفسه‌ی سینه است و بسته به سن با یک دست یا دو انگشت انجام می‌شود. نسبت ماساژ به تنفس در حضور دو امدادگر آموزش‌دیده ۱۵ به ۲ است، در حالی که در بزرگسال ۳۰ به ۲ باقی می‌ماند.