تریاژ یعنی اولویت‌بندی بیماران بر اساس شدت وضعیت، نه ترتیب رسیدن. پرستار تریاژ در چند دقیقه علائم حیاتی، سطح هوشیاری و شکایت اصلی را می‌سنجد؛ بیماری که درد قفسه‌ی سینه یا تنگی نفس شدید دارد بر کسی که مثلاً پیچ‌خوردگی مچ دارد مقدم است. این کار برای آن است که هیچ بیمار در خطری منتظر نماند.

درد یا فشار قفسه‌ی سینه، تنگی نفس ناگهانی، کج‌شدن صورت، ضعف یک طرف بدن یا اختلال ناگهانی در صحبت، بیهوشی یا تشنج، خونریزی که بند نمی‌آید، سوختگی وسیع، استفراغ خونی و درد شکم بسیار شدید از نشانه‌هایی هستند که نباید منتظر ماند.

اول ایمنی محیط را بررسی کنید، بعد با صدا زدن و تکان دادن شانه پاسخ‌دهی را بسنجید. اگر پاسخ نمی‌دهد و نفس طبیعی ندارد، با اورژانس تماس بگیرید و ماساژ قلبی را با فشار محکم و سریع (حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه) در وسط قفسه‌ی سینه شروع کنید تا کمک برسد.

بله. بیشتر ایست‌های قلبی در خانه رخ می‌دهد و چند دقیقه‌ی اول سرنوشت‌ساز است؛ هر دقیقه تأخیر در شروع ماساژ قلبی شانس زنده‌ماندن را کم می‌کند. یک دوره‌ی کوتاه احیای پایه کافی است تا اطرافیان بتوانند تا رسیدن تیم درمان، خون‌رسانی به مغز را حفظ کنند.

دردی که فشارنده است، به بازوی چپ، فک یا پشت انتشار دارد، با تعریق سرد، تهوع یا تنگی نفس همراه است، یا با فعالیت شروع می‌شود باید سکته‌ی قلبی فرض شود تا خلافش ثابت شود. بیمار نباید خودش رانندگی کند؛ گرفتن نوار قلب در دقایق اول مهم‌ترین قدم تشخیصی است.

افتادگی یک طرف صورت، ضعف یا بی‌حسی یک دست یا پا، و اختلال ناگهانی در صحبت‌کردن نشانه‌های اصلی‌اند. زمان شروع علائم را دقیق به خاطر بسپارید، چون درمان‌های بازکننده‌ی رگ فقط در ساعت‌های اولیه مؤثرند و هر دقیقه تأخیر یعنی آسیب بیشتر به مغز.

با یک پارچه‌ی تمیز روی محل خونریزی فشار مستقیم و پیوسته بیاورید و برای دیدن زخم مدام آن را برندارید. اگر پارچه خیس شد، پارچه‌ی دیگری رویش بگذارید. در صورت امکان عضو را بالاتر از سطح قلب نگه دارید و بیمار را گرم و درازکش نگه دارید.

سنجش علائم حیاتی، گرفتن شرح حال کوتاه، تریاژ، برقراری راه وریدی در صورت نیاز، اکسیژن‌درمانی، گرفتن نوار قلب و آماده‌کردن بیمار برای معاینه از جمله وظایف پرستار است. در شرایط تهدیدکننده‌ی حیات، پرستار آموزش‌دیده اقدامات احیا را بی‌درنگ آغاز می‌کند.

کارت شناسایی و دفترچه یا کارت بیمه، فهرست داروهایی که بیمار مصرف می‌کند، سابقه‌ی بیماری‌ها، جراحی‌ها و حساسیت دارویی، و آخرین آزمایش‌ها یا نوار قلب‌های قبلی. همین اطلاعات ساده کمک می‌کند تصمیم درمانی سریع‌تر و ایمن‌تر گرفته شود.